vongola10th วองโกเล่ยาจก

วันนี้พี่ทำงานรับปริญญา มอบน้องหมาสีฟ้าไปให้แล้วค๊า  ยินดีด้วยน๊า   เค้ารู้ว่าตัวชอบ L วันนี้เลยพาแอลคุง พ่วง ไลท์คุงมาแสดงความยินดีจร้า

มานั่งดูตัวเองคิดว่าถ้าเรียนต่อจะเรียนไรดี  ไปคุยกับพี่คนนึง เค้าก็บอกว่า ต้องถามตัวเองว่าเราจะเรียนแล้วเอาไปทำอะไร ฮือออออออออๆๆๆๆๆๆๆ ก็มันไม่รู้น่ะเซ่ !!!!!!      อีกอย่างถ้าเอาตังค์ไปเรียน แล้วจะเอาตังค์ไหนมาซื้อของเล่นล่า... (ดูมัน)  

ปล.ว่าแต่ ภาษาปะกิดสะกดถูกป่าวหว่า congraduation .. congreducation ... congraduetion .. เอิ่มม ช่างมันเถอะเนาะ แหะๆ

ฟังหัวข้อก็รุ้แล้วว่าวันนี้มันมาบ่นไร้สาระแหงๆ  ก็เค้าว่าน้ำจะท่วม พายุจะเข้าแบบพม่าอีกไม่กี่เดือนนี้แล้วอ่ะ เหวออออ   ทำไงดี๊ ๆ   การ์ตูนช๊านนนน

จะเอาไปเก็บไว้ที่หนายยยยยยยย !!!!!!!!!!!

ลูกๆตุ๊กตากรุล่า  น้องเม่น น้องหนู น้องกระต่ายกรูล่า  การ์ตูนช๊านนต้องเปียกน้ำแหงๆ ชุดตุ๊กตาอีกอ่า  กองภูเขาไหมพรมซื้อมาก็ยังไม่ได้ถักเป็นชิ้นเป็นอันเรย ได้ผ้าพันคออันกระจิ๋วริ๋วให้น้องแอลเอง พวก paper model อีก ปริ๊นมากอง ยังต่อไม่เสร็จสักอัน บ้านตุ๊กตาก็ลงสียังไม่เสร็จสักหลัง โปรเจ็คโรงเรียนนามิโมริจะเสร็จทันมั๊ยเนี่ย ถ้าน้ำท่วมมาจะเอาสีที่ไหนมา ระบายอ่ะ อ๊า !!!!!

ว่าแต่ถ้าสถาณการณ์มันเลวร้ายล่ะ แบบวันโลกแตกน้ำท่วมโลกจะทำง๊ายยย แง๊ๆๆ อือ ต้องเตรียมอะไรบ้างเนี่ย ผ้าอนามัย ปลากระป๋อง ดีวีดีเปล่า ? ต้องตุนคลิปดงบัง คลิปเอสเจด้วยสินะ เด๋วไฟดับมะมีให้โหลด  ... อินี่ พล่ามมาแต่ละอย่าง จ่าดง่าวจริงๆ ว่ะฮ่ะๆๆๆ  คนไร้สาระอย่างเดี๊ยนก็คิดได้เท่านี้

แต่คนเราปกติมันใช้ชีวิตก็ต้องบริหารความเสี่ยงอยู่แล้ว โดยเฉพาะยิ่งกรุเกิดมาในยุคโลกร้อนนิ คิดหนักว่ะ เหนื่อยใจเหลือเกิน เพราะอนาคตเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะตายวันตายพรุ่งไม่รู้  หยั่งเรื่องเก็บเงินเนี่ย เราก็คิดนะว่า จะเก็บไปทำไมนักหนา เกิดพรุ่งนี้ตายกรูก็ไม่ได้ใช้เงินนั้นสักบาท แต่ !! ถ้าเกิดกรูไม่ตายล่ะ ถ้าดันเป็นอิเหี่ยวตายยาก บั้นปลายมาก็ไม่เงินเก็บอีก  หลายๆเรื่องเลยล่ะ อย่างเรื่องเรียนอีก ก็คิดว่าจะเรียนต่อดีมั๊ยน๊า เรียนไปเด๋วก็น้ำท่วมขึ้นมาล่ะ มันก็เป็นอีกแบบนึง ถ้าเกิดน้ำไม่ท่วมล่ะ  มันก็เป็นอีกแบบนึง อะไรทำนองนี้ เกิดเป็นคนมันยากตรงนี้แหละ เฮ้อออออออ แต่ก็ยังดี การวางแผนมันก็เหมือนกับการทำประกันชีวิตอย่างนึงอ่ะนะ  ที่ผ่านมานี่รู้ตัวเหมือนกันว่าทำไม่ถูก ไม่ค่อยมองอนาคตข้างหน้า ทำไมน่ะเหรอ เพราะ 90 %  เค้าเรียกว่าอะไรหว่า evaluation อ่า อะไรดี การคาดการณ์ ข้อสรุป ของคนเรามันมักจะ ผิด !!!! เสมออ่ะดิ เห็นมานักต่อนักแระ เด๋วมันจะเป็นหยั่งนั้น มันต้องเป็นแบบนี้ มันจะบลาๆๆๆๆ  น้อยยยมากเลยที่จะเป็นไปตามข้อสรุป เราเลยปลงอยู่พักใหญ่แล้วคิดไปในทางสุดโต่งประมาณว่า มองใกล้ๆ ไม่ตอ้งมองไกลๆ  ช่วงนี้พยายามเปลี่ยนความคิดอยู่ให้มาเดินทางสายกลาง แต่ไอ่ทางสายกลางนี่แหละ ที่ยากกกกกยิ่งกว่ายาก ที่ว่ายากเราอาจจะยังไม่ชินก็ได้ คงต้องเริ่มทำเริ่มคิดอะไรใหม่มั่งแล้วล่ะ  จะทำได้มั๊ยเนี่ย   ยิ่งขี้เกียจอยู่

 ช่วงนี้มีแต่เรื่องบ่น ไม่ค่อยได้เอาอะไรมาเล่นเลยน๊า ความจริงในบล็อกเรามีหมวด EAT อยู่ตั้งใจจะให้เป็น categorie เกี่ยวกับอาหาร นั่นแหละ แต่ก็อ่านะ ชาตินึงจะทำกินทีนึง เพราะปกติก็ ยืนชี้นิ้ว เท้าสะเอว รอ  กิน จ่ายตังค์ จบ ชีวิต เสื่อมมมมมม....   วันเสาร์ไปสำเพ็ง เจอชุดซานต้ามา เลยเอามาเปลี่ยนให้ L คุงซะ  (เปลี่ยนเรื่องคุยอย่างว่อง)

คาดว่า คงจะให้ใส่ชุดนี้ไปจนถึงปลายปี  (เป็นอย่างน้อย)เพราะชุดเก่ามุดหายไปไหนไม่รู้แล้ว ด้วยความดำ ว่าจะถอดซัก แต่เสื้อผ้าตัวเองยังขี้เกียจซักเลยเหอะ  จับปั๋นเครื่องตลอด จะเอาเสื้อตุ๊กตาไปปั่นก็กระไรอยู่ เลยกลายเป็นว่าหายยยยแซ่บบบบบบ หายไปไหนไม่รู้แหล่ววว

ยาจก : ขอโทษน๊า แอลคุง ไว้หาเจอจะเอามาเปลี่ยนคืนน๊า

L คุง : .......

ปล.เล็ง Medicom Lelouch อยู่ว่าจะเอามาเป็นเพื่อน L คุงแต่แกลบ เลยไปสั่ง  figma ลู่ตัวจิ๋วมาเล่นก่อน วีคหน้าคงได้ รีบๆมาน๊า มาก่อนน้ำจะท่วมนะตะเอง เด๋วน้ำท่วมไปรษณีย์ไม่มาส่ง (อินี่...ยังไม่เลิก)  figma เล่นท่าทางน่าสนุกกว่า medicom เพราะมีหน้ามาให้เปลี่ยนเพิ่มให้อีก 2 หน้า มือ อีก 2-3 คู่มั๊ง แต่ !! มันถอดไม่ด๊ายยยยย !!! เอิ๊กกๆ    / เผ่นนนนน

555 เดือนนี้ยาจกซื้อของขวัญเยอะจริงๆ มีคนที่จะให้อยู่ 4 คนแน่ะ ความจริงของขวัญก็ไม่ได้มีมูลค่าแพงไรมากหรอกค่ะ แต่หมดเงินไปกับเลี้ยงลูกมากกว่า เอิ๊ว  ของเล่นที่ซื้อแพงกว่าของขวัญให้ชาวบ้านอีก เฮ่อๆ เอาน่ามีให้ก็ดีแล้วเนอะ อย่าไปดูที่ราคาเลย ชิมิ ปริ๊งง    ดูที่ความตั้งใจสิ เนอะๆๆ "ของขวัญ ไม่ว่าจะเป็นของที่ทำเองหรือซื้อให้ก็ตาม ถ้าเป็นของที่ทำเองก็ต้องใช้เวลาในการทำ ถ้าเป็นเป็นของที่ซื้อมาก็ต้องใช้เวลาในการเลือก ที่สำคัญคือ เวลาที่เราใช้ไปเพื่อคนๆนั้นต่างหาก"  อะฮ๊ายยย  เอาไว้เป็นข้ออ้างซื้อของถูกให้ชาวบ้าน กร๊ากกกกกก คำพูดนี้ยกมาจากน้องอะไรไม่รุ้จากการ์ตูนเรื่องไรไม่รู้ (แล้วเอ็งจะบอกทำไม) ก็มันมันจำชื่อเรื่องไม่ได้นินา มันเก่าแล้วรุ้แต่ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับ พ่อลูก 5 คนชายล้วนในบ้านหลังนึงอ่ะ ของสำนักพิมพ์ 999 ใครจำได้ก็บอกทีนะจ๊ะ  

เราจำได้ว่าเกี่ยวกับเรื่องของขวัญอ่ะ มีอยู่ปีนึงที่พี่สาว(ไม่ใช่คนที่เกิดมะรืนที่ผ่านมานี้นะ) ของเราบอกว่า อยากได้กระเป๋าใบนึง อยากได้เป็นของขวัญ ซื้อให้หน่อยจิ แต่เราก็บอกปัด บ่นๆๆ เพราะมันหลายพันอยู่ เราก็กะจะไม่ซื้อให้นั่นแหละ แต่พี่เราก็แบบว่า อยากได๊ อยากได้เลยอ่ะ เราเลยเอาไปบ่นกับแม่  แต่แม่บอกว่า "ถ้าพอจะซื้อให้พี่ได้ ก็ซื้อไปเถอะ คนเราจะให้กันได้ก็เมื่อตอนมีชีวิตอยู่นะลูก"  สรุปเราแล้วเราก็เลยออกให้ครึ่งนึงอ่ะ ....ยังงกอยู่ เหอๆ    ว่าแต่ของขวัญคราวนี้มันช่าง........อา ....ชักอยากได้ไว้ใช้เอง ง๊า  ดูจิๆ

น้องหมาน่าร๊ากกกกกกกกกกก  ให้ทายว่าคืออะไร  นอกจากนาฬิกา

ที่เหลาดินสอออออ !!!!!!!!

เป็นทั้งนาฬิกาและที่เหลาดินสอในตัว อะไรจะไอเดียบรรเจิดขนาดนี้ เอาไว้เหลาดินสอไป ดูเวลาไป ก๊ากกๆๆๆราคา 206 บาท ในห้างเดอะมอลแผนกเครื่องเขียน แต่ว่าเราซื้อได้ลดอีก 5 % เลยไม่ถึง 200  มีถ่านให้อยู่แล้วในตัวนะคะ แต่ต้องเปิดมาดึงพลาสติกออกก่อน  ง๊า  อยากได๊ๆๆ (ได้ข่าวว่าจะซื้อเป็นของขวัญให้คนอื่นไม่ใช่เรอะ !!) อันนี้เป็นของขวัญสำหรับ 2 คนค่ะ  แต่ถ้าให้เลือกซื้อมาใช้เอง คงเลือกไม่ถูกว่าจะเอาตัวไหนดี ชอบสีชมพู แต่ตัวสีฟ้าทำปากน่ารักมากมาย

สุดท้ายนี้ คงมิได้แปะรูปลูกๆ ให้ดูนะคะ แต่คราวนี้มาแปลกเพราะมันคือรูป คาบูโตะ ค่า

พอดีเดินๆอยู เห็นเค้ามาเปิดตัวที่บูธขายของเล่นอ่ะค่ะ  เลยเนียนๆไปมุงดูกับเค้าเฉย กั่กๆๆ แต่คนมุงน้อยมากๆ 10 กว่าคนเองมั๊งคะ ถือว่าช่วยมุงไง คริๆๆ <---จริงๆแล้วเอ็งชอบของแปลกใช่มั๊ยล่ะ   อ่า โปรดอย่าเข้าใจผิดเรายังไม่ได้เปลี่ยนแนวเน้อ ......